از فاصله دورتر، حجم آبي‌رنگ در افق قمر آتشفشاني سياره مشتري ممكن است به نظر زيبا برسد، اما اين فوران‌هاي مخرب باعث به وجود آمدن ابرهاي قارچي شكلي شده كه فوران آتشفشان ايسلند در برابر آن چيز حقيري است.

به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اين تصاوير خيره‌كننده از دو فوران سولفوري بر روي قمر «آيو» نشان‌دهنده شكل‌گيري توده‌هايي در فواصل حدود 138 و 75 كيلومتري سطح قمر آيو است.

اين تصاوير توسط دوربين نصب شده بر روي فضاپيماي روباتيك گاليله گرفته شده كه در بين سالهاي 1995 تا 2003 به دور مشتري مي‌چرخيد.

در يكي از اين تصاوير يك توده آبي رنگ در افق آيو ديده مي‌شود كه سنگ‌ها و گازهاي سولفوري را تا ارتفاع 138 كيلومتري سطح كالدراي آتشفشاني موسوم به پيلان پاترا مي‌فرستد.

در همين تصوير در ميانه نزديكي خط سايه، توده پرومتئوس حلقه‌اي شكل در ارتفاع 75 كيلومتري اين قمر ديده مي‌شود كه بر روي دهانه آتشفشاني سايه افكنده است.

توده پرومتئوس در تمام تصاويري كه قبلا توسط فضاپيماهاي ديگر گرفته شده ديده شده و نشانگر آن است كه احتمالا اين توده براي حداقل 18 سال به طور متناوب فعال بوده‌ است.

قمر آيو كه دور سياره مشتري مي‌چرخد، آتشفشاني‌ترين جهان در منظومه شمسي است. با وجود اينكه قطر اين قمر يك چهارم زمين است، 100 برابر گدازه بيشتر از تمام آتشفشان‌هاي روي كره زمين توليد مي‌كند.

دانشمندان دانشگاه كاليفرنيا و ميشيگان دريافتند كه اين گدازه‌ها از اقيانوسي از ماگما در 32 تا 48 كيلومتري زير سطح آيو و عمق بيش از 48 كيلوومتر فوران مي‌كند.

اين آتشفشان‌هاي پي‌درپي در اثر كشش فوق‌العاده قدرتمند سياره مشتري بر روي سطح دروني اين قمر به وجود مي‌آيند.