ژیروسکوپ

 

به دلیل دقت و حساسیت كار معمولا از ژیروسكوپ با ٣ درجه آزادی استفاده نمی شود، بلکه از ٣ ژیروسكوپ با یك درجه آزادی یا ٢ ژیروسكوپ با  2 درجه آزادی استفاده می شود.

 

ژیروسكوپ با یك درجه آزادی:

در این ژیروسكوپ روتور به جز حركت حول محور چرخش تنها حول یك محور دیگر می تواند چرخش كند. در امتداد یك محور كه طوقه داخلی باشد، این حركت امكان پذیر است، این ژیروسكوپ، تنها چرخش  در یك محور را حس می كند.

 

ژیروسكوپ سرعتی:

در این ژیروسكوپ عامل برگشت طوقه مجموعه دوار به وضعیت اولیه، یک عنصر الاستیک مانند فنر است.

 

ژیروسكوپ انتگرالی:

در این ژیروسكوپ عامل برگشت طوقه مجموعه دوار به وضعیت اولیه، مقدار کم شدن گران روی سیال با درجه ویسکوزیته بالا است.

 

ژیروسكوپ با دو درجه آزادی:

این ژیروسكوپ علاوه بر محور چرخش روتور دارای دو محور دوران دیگر نیز می باشد كه توسط دو طوقه معلق درونی و بیرونی فراهم شده است. در حالت عادی محور چرخش و این دو محور بر هم عمودند. تكیه گاه طوقه داخلی در طوقه خارجی قراردارد و طوقه خارجی نیز تكیه گاهی در بدنه ژیروسكوپ دارد و می تواند داخل آن حركت دورانی انجام دهد.

 

 

انواع ژیروسكوپ از نظر اتصال:

ژیروسكوپ متصل به بدنه

در این نوع، ژیروسكوپ به بدنه متصل می گردد و با بدنه حرکت می کند.

 

ژیروسكوپ با بدنه ثابت

در این نوع ژیروسكوپ به بدنه متصل نمی گردد و بر روی یک صفحه که حرکت های بدنه را به طور معکوس شبیه سازی می کند، نصب می گردد و لذا همیشه موقعیت ثابت دارد. این نوع ژیروسکوپ بسیار گران قیمت و دقیق است.

 

کاربردهای متنوع ژیروسکوپ:

ژیروسکوپ در هر وسیله ی که بخواهیم مرجع مختصات اینرسی  و یا موقعیت و سرعت زاویه ی و شتاب زاویه ی را به دست آوریم، در وسایل نقلیه هوایی، فضایی و دریایی، هواپیما، موشک، ماهواره، سفینه فضایی،  کشتی، زیردریایی و ... کاربرد خواهد داشت.

 

از ژیروسکوپ در موارد زیر نیز استفاده می شود:

 

Robotics

در ربات های پیچیده که حفظ تعادل، بسیار مشکل است (مانند ربات دوپا که می خواهد راه برود و یا ربات های انسان نما) از این سنسور استفاده می شود.

 

Segway Scooter

این وسیله یک اسکوتر است که با جلو و یا عقب رفتن بدن فردی که سوار بر آن است، حرکت کرده و یا می ایستد. این وسیله به صورت خودکار، وضعیت خود را متعادل می کند و با استفاده از ٥ سنسور ژیروسکوپ خود را متعادل کرده و از افتادن جلوگیری می کند.

 

Wheel Chair

در این ویلچر، فرد معلول می تواندامکان  بالا و پایین رفتن از پله یا بلندی ها را داشته باشد و تعادل صندلی به هم نمی خورد.

 

برگرفته از سایت www.irandeserts.com.

 

خلیج پارس

خلیج فارس، شاخاب پارس آبراهی است که در امتداد دریای عمان و در میان ایران و شبه جزیره عربستان قرار دارد. نام تاریخی این خلیج، در زبان‌های گوناگون، ترجمه عبارت «خلیج فارس» یا «دریای پارس» بوده‌است. مساحت آن ۲۳۷٬۴۷۳ کیلومتر مربع است، و پس از خلیج مکزیک و خلیج هودسن سومین خلیج بزرگ جهان بشمار می‌آید. خلیج فارس از شرق از طریق تنگه هرمز و دریای عمان به اقیانوس هند و دریای عرب راه دارد، و از غرب به دلتای رودخانه اروندرود، که حاصل پیوند دو رودخانهٔ دجله و فرات و پیوستن رود کارون به آن است، ختم می‌شود.کشورهای ایران، عمان، عراق، عربستان سعودی، کویت، امارات متحده عربی، قطر و بحرین در کناره خلیج فارس هستند. در این میان سواحل شمالی خلیج‌فارس تماماً در جغرافیای سیاسی ایران قرار دارند

 

به سبب وجود منابع سرشار نفت و گاز در خلیج فارس و سواحل آن، این آبراهه در سطح بین‌المللی، منطقه‌ای مهم و راهبردی بشمار می‌آید.

ادامه نوشته

چهره متفاوت خیابان ها با نسل جدید چراغ های روشنایی افقی

شركت فیلیپس نسل جدیدی از چراغ های خیابانی افقی را طراحی كرده است كه به تیر چراغ برق های متداول نیازی ندارد.

شركت فیلیپس نسل جدیدی از چراغ های خیابانی افقی را طراحی كرده است كه به تیر چراغ برق های متداول نیازی ندارد. به گزارش سرویس فناوری خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در سیستم روشنایی FreeStreet لامپ های LED بر روی كابل های افقی بر بالای سطح خیابان قرار می گیرند و با حذف تیر چراغ برق، فضاهای شهری نیز افزایش پیدا می كند. كابل ها بصورت موازی قرار گرفته و در هر ۱۰۰ متر یك لامپ در نظر گرفته شده است. كارایی انرژی در سیستم روشنایی افقی با لامپ های LED ۴۰ درصد بیشتر از لامپ های سدیمی سنتی است. همچنین با حذف شلوغی بصری تیرهای چراغ برق عمودی، فضای پیاده رو افزایش پیدا می كند. طرح آزمایشی نصب سیستم روشنایی افقی طی شش ماه در شهر آیندهوون هلند به اجرا در می آید و عرضه آن از ماه جاری در سراسر اروپا آغاز می شود. طراحان سیستم روشنایی FreeStreet برنده جایزه طراحی سال ۲۰۱۱ میلادی هلند شدند.

تاریخچه ی پست

دوره اول:
ایرانیان نخستین ملتی بودند که از حدود سه هزار سال پیش در زمان سلسله هخامنشی اقدام به تاسیس تشکیلات منظم پست با عنوان "چاپار" کردند. ایرانیان این تشکیلات اداری را از روزگاران بسیار دور بنیانگذاری و سازماندهی کردند تا تمامی امور ارتباطی ایران زمین از آن طریق انجام شود. در واقع در ایران باستان، چاپارخانه ها مشهورترین و حساس ترین تشکیلات اداری هخامنشیان بودکه گروه چابک سواران آن با اسب های تند رو و طی مسافت های طولانی، ارتباط دایمی بین مرکز و ایالات را برقرار می کردند و در کوتاهترین زمان اخبار و گزارش های واصله از گوشه و کنار ممالک را به مرکز و از مرکز به دور ترین نقاط کشور می بردند. داريوش هخامنشي براي اداره بهتر کشور و سهولت در امر نظارت بر قلمرو وسيع و پهناور ايران نظام ارتباطی را سامان بخشید. به دستور وی براي آگاهي و اطلاع از جديدترين رخدادها در سراسر قلمرو خود، جاده هايي ساخته شد که مهمترين آنها به "راه شاهي" معروف بود که 2400 کيلومتر مسافت داشت. به فاصله هر 24 کيلومتر چاپارخانه اي ساختند که در اين چاپارخانه ها هميشه اسب هاي تازه نفس آماده بودند. پيک هاي دولتي با رسيدن به اين چاپارخانه ها اسب هاي خود را عوض مي کردند و با اسبي تازه نفس با سرعت به راه خود ادامه مي دادند. انتقال پیام از یک ایستگاه به ایستگاه دیگر به همين صورت ادامه مي يافت تا به مقصد مي رسيد. داریوش در مورد چابک سواران دولتی خود می گوید: " نه برف، نه باران، نه گرما و نه تاريكي شب نمي تواند پيك هاي تندرو را از حركت بازدارد. " امروزه اين جمله در بالاي سر در ساختمان اداره پست نيويورك به چشم مي خورد. چاپارخانه های ایران تا مدت ها یکی از وسیع ترین شبکه ارتباطی دنیای کهن محسوب می شد.

ادامه نوشته

سیاره ای از جنس الماس

گروهي بين المللي از اخترشناسان استراليايي، آلماني، ايتاليايي، انگليسي، و آمريكايي به رهبري پروفسور مَتيو بيلز، معاون رئيس پژوهشي دانشگاه فناوري سويين برن ملبورن، سياره اي از جنس كربن خالص بلوري (الماس) كشف كرده اند كه احتمالاً زماني ستاره اي پُرجرم بوده است. آن ها ابتدا با تلسكوپ راديويي پاركس (متعلق به سازمان ملي پژوهش هاي علمي و صنعتي استراليا -CSIRO) ستاره ي تپ اختر نامعمولي را کشف کردند و سپس اين كشف را با تلسكوپ راديويي لوول در انگلستان و يكي از تلسكوپ هاي كك در هاوايي بازبررسي كردند.
تپ اخترها ستاره هاي كوچك چرخاني به قطر 20 كيلومتر - به اندازه ي يك شهر - هستند كه امواج راديويي از خود گسيل مي كنند. با چرخش اين ستاره و خاموش و روشن شدن مداوم تابش راديويي گسيل شده از آن، تلسكوپ هاي راديويي الگوي منظمي از امواج راديويي را آشكار مي كنند.
اخترشناسان متوجه شدند كه در اين تپ اختر تازه كشف شده، به نام 1719-1438 psrj، زمان رسيدن تپ هاي راديويي مرتب تغيير مي كند. آن ها به اين نتيجه رسيدند كه علت اين امر كشش گرانشي از سوي سياره ي همدمي در مداري به دور تپ اختر هستند. اين تپ اختر و سياره ي همدمش متعلق به كهكشان هاي راه شيري اند و در فاصله ي 4000 سال نوري از ما در صورت فلكي مار قرار دارند؛ يعني در يك هشتم فاصله ي زمين تا مركز كهكشان راه شيري.
تغييرات در تپ هاي راديويي نكات بسياري را درباره ي سياره ي همدم به اخترشناسان مي گويد؛ نخست اين كه اين سياره فقط در 2 ساعت و 10 دقيقه و در فاصله ي 600 هزار كيلومتري - كمي كمتر از شعاع خورشيد ما - به دور تپ اختر مي گردد. دوم اين كه سياره ي همدم بايد كوچك باشد؛ يعني به قطر كمتر از 60 هزار كيلومتر (اين حدود 5 برابر قطر زمين است). اين سياره آن قدر به تپ اختر نزديك است كه اگر كمي بزرگ تر بود به سبب گرانش تپ اختر از هم مي پاشيد. البته جرم اين سياره، به رغم اندازه ي كوچكش، كمي بيش از جرم سياره ي مشتري است. به گفته ي پروفسور بيلز: «همين چگالي بالاي سياره از منشا آن خبر مي دهد».

ستاره ي از هم گسيخته
 

اخترشناسان بر اين باورند كه اين «سياره ي الماسي» احتمالاً تنها بازمانده ي ستاره اي است كه زماني پُرجرم بوده اما همه ي ماده اش به درون تپ اختر كشيده شده است. تپ اختر 1719-1438 PSRJ با سرعت سيار بالا به دور خود مي چرخد و از نوعي است كه به آن تپ اختر ميلي ثانيه اي مي گوييم. جالب است بدانيد كه اين تپ اختر در هر دقيقه بيش از 10 هزرا بار با دور خود مي چرخد، جرمش حدود 1/4 جرم خورشيد، اما قطرش فقط 20 كيلومتر است. حدود 70 درصد تپ اخترهاي ميلي ثانيه اي نوعي همدم دارند. اخترشناسان بر اين باورند كه همدمي از نوع ستاره ممكن است با انتقال دادن ماده و افزايش سرعت تپ اختري مرده و قديمي به سرعت هاي بسيار بالا آن را به تپ اختري ميلي ثانيه اي تبديل كند. حاصل تپ اختر ميلي ثانيه اي پُرسرعتي يا همدمي منقبض شده - اغلب كوتوله اي سفيد - است.
به گفته ي دكتر آندريا پوزِنتي، يكي از اعضاي اين پروژه و مدير رصدخانه ي كالياري ايتاليا: «ما چند منظومه ي اين چنيني ديگر را هم مي شناسيم كه دو تايي هاي پرتو ايكس كم جرم فرافشرده نام دارند كه احتمالاً طبق همين سناريو تحول يافته اند و ممك ناست نمونه اي از تپ اخترها مانند 1719-1438 PSRJ باشند».
اما تپ اختر 1719-1438 PSRJ و همدمش آن قدر به هم نزديك اند كه همدم فقط ممكن است كوتوله ي سفيدي به شدت تهي شده از ماده باشد كه لايه هاي بيروني و بيش از 99/9 درصد جرم اصلي خود را از دست داده است. به گفته ي دكتر مايكل كيت، يكي از اعضاي اين پروژه: «اين جرم باقي مانده احتمالاً بيشتر از كربن و اكسيژن تشكيل شده است زيرا ستاره اي از عناصر سبك تر، مانند هيدروژن و هليوم، بيش از حدّ بزرگ مي بود كه با زمان هاي مداري محاسبه شده سازگار باشد. چگالي اين ستاره نشان مي دهد كه ماده اش بايد بلوري باشد؛ به اين ترتيب كه بخش اعظم آن چيزي شبيه الماس است».
به گفته ي دكتر بنجامين استَپِرز (دانشگاه منچستر): «سرنوشت نهايي اين منظومه ي دوتايي را جرم و دوره ي تناوب مداري ستاره ي دهنده ي ماده در مان انتقال ماده تعيين مي كند. نادربودن تپ اخترهاي ميلي ثانيه اي با همدمي سياره جرم به اين معناست كه شكل گيري چنين سياره هاي عجيي استثنا و نه قاعده، و نيازمند شرايطي ويژه است».
اين گروه از دانشمندان، تپ اختر 1719- 1438 PSRJ را در ميان 200 هزار گيگابايت داده و با استفاده از كدهاي ويژه در ابررايانه هاي دانشگاه فناوري سويين برن استراليا، دانشگاه منچستر، و دانشگاه كالياري ايتاليا يافتند. اين كشف در جريان جست وجويي روش مند براي يافتن تپ اخترها در سرتا سر آسمان انجام شد. در اين برنامه ي جست و جو تلسكوپ راديويي 100 متري افلزبرگ مؤسسه ي نجوم راديويي ماكس پلانك آلمان هم مشاركت داشت اين نوع بزرگ ترين و حساس ترين جست و جوي انجام شده از اين نوع است.

منبع: نجوم شماره 210.

راسخون